ساز من

 

ساز من ، ای زبان من،  تو را می نوازم، می نوازم تا سخن گویم ، می نوازم تا ناز کنی، ناز کن.
ساز نا کوکم ، بر دست ، دست بر ساز...
می نوازم سازم ، ساز می سازد با من ، کاش...
ساز من ناکوک است....  دل من نا کوک تر
ساز هم آوا با دل ، هر دو می گویند ، شور ،
دنیا ، فریاد می زند ، قانون ، قانون ، و قانون ...
در کناری می روم
بر کناری می نشینم ، تا کنار آید دلم با قهر ، تا رها گردد دلم از شور .
می نوازم سخت ، می نوازم با دل ، می نوازم سازم را ،  سخنی می گویم
کاش گوشی بود ، تا بشنود ناله ی سازم ، تا ببیند شور دل را ، تا بخندد بر من  ...
کاش بود ...
دل کناری می رود ، شعف در گوشه ای ، غم کماکان  در میان ، یار می گردد نهان
یار ...  یار ... یار ...
ساز من همراه من ،  ساز من چون یار من ،
نیست حتی ساز من ، در کنار یار من ،   آه ... یار من
یار من ، کاش بودی در کنار این دل تنهای من . کاش بودی در کنار  ذهن غم فرسای من ، کاش بودی ....
 کاش ، ای کاش ...
ساز را بر می دارم
میزنم من بر سرش ، با وفایست او ، چون یار من ، باز هم می خندد ، خنده ای اشک آلود ، می خندد
می خندد ، تا نگریم من.
می خندم لیک...
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است ، کارم از گریه گذشته است بدان می خندم.
ساز من ، اشکهایم ، اشک توست ، خنده ام چون صورتک بر چهر ه ام
من تورا می خواهم ، یکه و تنها نه !! یار می خواهم !!
یار می خواهم ، یار می خواهم ...
ساز من

 

غربت آن نیست .......

می خواستم بنویسم

و مینویسم

اما نه از خنده . چون امشب خنده روی لب هایم خشکیده!!! کاش بیاید و بخواند.

یکی در حقم یه بی انصافی کرده که برایم خیلی عزیز تر از آنی است که فکر میکند!! کاش این را بداند! هر چند الان فکر میکنم بی انصافی کرده٬ ولی مقصر منم.

کاش میشد بدون اینکه با او حرفی بزنم بخندم. دو ماه و کمی هم بیشتر فقط وقتی با او بودم خندیدم و نه غیر آن!!

کاش در کشور خودم بودم!! چون اگر فریاد میزدم کسی بود که بگوید چه شده؟؟ ولی الان اگر فریاد بزنم٬ اگر فریاد بزنم ٬ اگر فریاد بزم٬ مطمئنم که فکر می کنند در باده کساری زیاده روی کرده ام و متوجه اعمالم نیستم!! کاش حداقل یک هموطن پیدا کنم. کاش.

 درد غربت رو احساس می کنم. کاش یک ایرانی باشد.

دل به خوشی خوش کرده بودم که اون هم در حقم بی انصافی کرد. ازش دلگیر نیستم ولی دلخور چرا!! با این وجود با تمام وجود از خدا می خوام که الان بیاد و من با او سخنی بگویم. بگویم چرا؟ می دانم جوابی دارد. ولی من قانع نمیشوم.

امشب هیچ کسی نیست که حرفم را بشنود. امشب شب دراز من در غربت. وقتی به دانوب خیره می شوم صدایش هم در نمی آید. او اینجا غریب نیست. اگر فریادی هم بزند همه با خروشش به وجد می آیند. اما من ٬ در غربت!! به یک فریاد !! مست میشم!! و با سکوت خراب!!  کاش میشد تن به دانوب زد!! سرد است. غریبانه سرد است. کاش سازم به همراهم بود. اینجا هر وقت بخواهی می توانی با دلت بنوازی! می توانی با دلت آه بکشی. و این اه هزار بار جانسوزتر از آه وطنی است!!

کاش بود هم وطنی . وای کاش بود هم زبان همیشگیم. ای کاش بود هم زبان گاهگاهم. وای کاش بود هم زبان چند گاهم.

همزبان همیشگیم رفت!! گهگاهی با گهگاهی حرف میزدم و چند گاهی هم با چندگاهی!! هر یک بر جای خود عزیز و دوستداشتنی. ولی بی انصافی کرد یکشان. همیشگی ترینم می نود صدایم را ولی نمی گوید جوابم را!!  دوست داشتم بود.

کاش یکیشان بود. کاش. پنجره که باز می شود٬ هوای غربت هم می گوید تو غریبی!! حتی نور چراغ هم اینجا غریبانه است. این غربت را قبلا در خانه ام تجربه کرده ام!!!

هر جا هم دل نباش و هم زبان ٬ غربت است. غربت.

تجربه زندگانی٬ تجربه سخن گفتن٬ تجربه دوست داشتن. همه فقط و فقط با هم دل و هم زبان کسب می شود. کاش می شد که اینگونه نمی شد.

کاش هیچ وابسگی نبود. نه به خاک و نه به جان.

کاش نبود.

پنجره را باز می کنم. باد میوزد. به صورتم می خورد. موهایم را کنار میزند! در گوشم زمزمه میکند.

غریب٬ غریب٬ غریب.

..........................................................................

امشب دلم بد جوری هوای همسرم  رو کرده.

غربتم بی انتهاست.

خوش باشید

شروع دوباره

با سلام به همه شما دوستان خوبم

راستش نمیدونم چرا دارم دوباره این وبلاگ رو به روز میکنم؟

اما شاید دلیلش امیدی بود که خواهر خوبم به من داد. دلیلش روحی بود که دوباره توی من زنده شد. دلیلش آرامش خاطری بود که از راحتی همسرم توی اون دنیای باقی بهم دست داد.

الان که این پست رو مینویسم ایران نیستم!! یه کشوری توی اروپای شرقی!! جای قشنگیه.

بر میگردم. البته امیدوارم.

راستش توی زندگیم ضربه ی سختی خوردم٬ ولی الان به این نتیجه رسیدم که باید به زندگی ادامه داد.

زندگی رو هر جور که بهش نگاه کنیم خوبه و میشه که زیبا باشه!! فقط باید بدونیم چطور بهش نگاه کنیم!!  دنیا به ما سخت میگیره ولی ما نباید به دنیا سخت بگیریم.

ممنونم از تمام لطفی که به من داشتین.